De boeken die ik las voor mijn lijst | Boekenpraat #2

Lezen voor je lijst is nog steeds een ding op de middelbare school. Voor het vak Nederlands moest ik vijf/zes jaar geleden ook een heleboel boeken lezen om daar vervolgens verslagen van te maken. Als examen had ik zelfs een mondeling over mijn gelezen boeken. Leuk, maar best moeilijk. Het leek me daarom eens leuk om terug te blikken en om te kijken welke boeken ik eigenlijk heb gelezen. Snap ik er nu meer van dan toen, of herinner ik me complete boeken niet meer?

Beatrijs

Voor mijn lijst was het verplicht om een historisch boek of verhaal te lezen. Ik koos voor Beatrijs, omdat dat volgens mij vermeld stond op de lijst met aanbevolen boeken. Ik herinner me hiervan echt bijzonder weinig, volgens mij heb ik alleen de samenvatting heel erg nauwkeurig doorgelezen. Beatrijs is namelijk een middeleeuws verhaal over een non dat het klooster verlaat en vervolgens na zonden weer terugkeert. Ik vond dit zo ongelofelijk raar en moeilijk om te begrijpen. Volgens mij zag ik toen ik 16 was het hoofdthema (vergeving) in dit boek totaal niet. Inmiddels snap ik er veel meer van, omdat dit verhaal ook langs is gekomen toen ik een premaster volgde over Nederlandse Literatuur. Nou ja, nu snap ik het dus wel. Beter te laat dan nooit, toch?

‘Nou ja, nu snap ik het dus wel. Beter te laat dan nooit, toch?’

Beatrijs is een non van goede komaf die verliefd en al intreedt in het klooster. Hoewel zij uiterst ijverig haar taken in het klooster vervult, slaagt ze er niet in om haar geliefde uit haar hoofd te zetten en ze stuurt hem een brief om haar te komen bezoeken. Bij het raam vertelt ze hem dat ze nog steeds van hem houdt. Hij belooft haar voor haar te zullen zorgen als ze uit het klooster vertrekt en hij zegt haar trouw te zullen blijven. Ze besluiten te vluchten en trekken in het geheim weg, naar een vreemde streek. Daar leven zij zeven jaar in voorspoed en krijgen twee zoons. Dan slaat de crisis toe, ze verliezen hun rijkdommen en de man verlaat haar.

Begeerte – Manon Uphoff

Ongetwijfeld het raarste boek dat ik las voor mijn lijst: Begeerte van Manon Uphoff. Dit is namelijk een boek met verschillende verhalen, die ik op dat moment niet bij elkaar vond passen. Overlappend thema, WAT ZEG JE?! Ik weet nog wel dat ik dit boek bij de bieb leende en dat ik vervolgens thuis stug doorlas, omdat ik het hele boek gelezen wilde hebben. Dat lukte dus, maar het is niet helemaal blijven hangen. Al herken ik wel wat stukjes, als ik mijn oude boekverslag doorlees, en kan ik me de cover herinneren als de dag van gisteren. Die zwarte hond op de cover vond ik namelijk creepy as hell.

‘Ongetwijfeld het raarste boek dat ik las voor mijn lijst’

Begeerte is meer dan verlangen. Begeerte behelst ook passie, agressie, gedrevenheid en wil. Sommige begeertes vernielen of verwonden, andere herstellen. De mensen in Uphoffs verhalen worden beheerst door de lust en pijn van hun begeerte.

boeken-lezen-voor-mijn-lijst

De Eetclub – Saskia Noord

Dit boek van Saskia Noord is zo’n exemplaar waarvan ik nog wist dat ik het ooit las voor mijn lijst. Het was spannend, het was best een aardig boek – en verder weet ik er niks meer over. Ik was wel erg blij dat je een literaire thriller mocht lezen, want al die droge literaire boeken vond ik toen een waar drama. Na Begeerte was ik er best een beetje klaar mee, omdat ik daar weinig van begreep. Gelukkig ben ik uiteindelijk wel door blijven lezen (niet de hele tijd Nederlandse literatuur, maar toch), en ben ik nu hier met mijn boekenblog. Grappig hoe dingen kunnen lopen.

‘Ik was wel erg blij dat je een literaire thriller mocht lezen, want al die droge literaire boeken vond ik toen een waar drama’

Evert Struyck, gelukkig getrouwd, vader van twee kinderen en succesvol zakenman, drogeert op een koude winternacht zijn vrouw en kinderen, drinkt een fles wodka leeg en steekt vervolgens zijn huis in brand. Zijn vrouw Babette en hun kinderen weten ternauwernood te ontsnappen, hijzelf komt te overlijden. Hun vriendenclub is geschokt en verbijsterd. Maar wanneer vriendin Karin Babette en haar kinderen opvangt, komt zij spoedig tot de ontdekking dat de onderlinge vriendschappen binnen de eetclub niet zo onvoorwaardelijk zijn als ze eerst leken. En wanneer andere vriendinnen bij onwaarschijnlijke ongelukken betrokken raken, wordt langzaam maar zeker duidelijk dat er meerdere personen zijn die belang hebben gehad bij de dood van Evert.

De Grote Zaal – Jacoba van Velde

Geef me boeken die geschreven zijn vanuit een bejaarde, en ik ga kapot van ontroering. De Grote Zaal van Jacoba van Velde was volgens mij het eerste boek dat ik las vanuit een perspectief van een ouder iemand. Ik vond dat meteen heel erg interessant en fascinerend. Waar boeken altijd een hoofdpersoon van mijn eigen leeftijd hadden, was De Grote Zaal voor mij iets heel nieuws. Ondanks dat het over de bejaarde Geertruide gaat, voelde ik me meteen verbonden met haar. Een heel ontroerend boek. En lekker dun ook, dus ik vloog er doorheen.

‘Waar boeken altijd een hoofdpersoon van mijn eigen leeftijd hadden, was De Grote Zaal voor mij iets heel nieuws’

Geertruide van der Veen wordt op een dag wakker in een bed op een ziekenzaal. Maar hoe is ze daar beland? Wanneer herinneringen aan een beroerte langzaam boven komen, vermoedt zij dat ze naar een verpleegtehuis is gebracht. Ze is net zo arm, oud en eenzaam als de mensen die ze daar om zich heen ziet: haar dochter Helena woont in Parijs en kan haar maar weinig bezoeken. Terwijl Geertruide terugkijkt op hun leven en zich angstig afvraagt wat er komen gaat, vertelt Helena háár verhaal. Net voordat Geertruide sterft, beseft ze dat ze haar dochters drang naar zelfstandigheid meer waardeert dan ze Helena ooit heeft getoond.

paula

De Zonnewijzer – Maarten ’t Hart

In de categorie ‘boeken waarvan ik niet eens wist dat ik ze had gelezen’ valt De Zonnewijzer van Maarten ’t Hart. Ik las de samenvatting van dit boek, maar er ging niet echt een belletje rinkelen. Ergens vaag herinner ik me dit boek, maar ik kan niet precies zeggen wat ik hiervan nog weet. Anyway, de samenvatting klinkt best spannend, misschien moet ik het nu nog eens proberen. 😉

‘In de categorie ‘boeken waarvan ik niet eens wist dat ik ze had gelezen’..

Leonie Kuyper is gescheiden. Haar beste vriendin overlijdt aan een zonnesteek en laat alles na aan Leonie, maar dan moet ze wel zo goed mogelijk voor de poezen zorgen. Leonie moet zelfs in Roos, de overleden vriendin, haar appartement gaan wonen zodat er voor de katten zo min mogelijk verandert. Leonie kruipt in de huid van haar overleden vriendin en gaat zich uiteindelijk volledig met haar identificeren. Leonie komt erachter dat er veel meer aan de hand is geweest dan een zonnesteek. In haar zoektocht naar de moordenaar verdenkt ze veel mensen en bedenkt ze veel theorieën, maar uiteindelijk komt ze bij de moordenaar van wie ze het niet had verwacht.

Joe Speedboot – Tommy Wieringa

Toen ik 16 was, las ik ook Joe Speedboot. Ik weet nog dat dit boek best populair was, veel mensen lazen het in mijn klas. Ik vond het wel een leuk boek, maar ook er verwarrend. Het is best literair geschreven, dus ik snapte veel dingen nog helemaal niet goed. Dankzij scholieren.com (uitgebreide boekverslagen, love it), kwam ik gelukkig een stuk verder. Toch wil ik dit boek wel weer eens lezen, om te kijken of ik nu wel bepaalde aspecten snap en het verhaal beter kan plaatsen.

Fransje Hermans, de verteller van het verhaal, is na een ongeluk invalide geraakt en heeft voorgoed zijn spraakvermogen verloren. Hij is de zelfbenoemde chroniqueur van het dorp Lomark. Zijn fascinatie voor de nieuweling Joe Speedboot is grenzeloos: Joe Speedboot, de jongen die zijn eigen naam gekozen heeft en op zijn vijftiende al bommenlegger, vliegtuigbouwer en bewegingsfilosoof is. Nauwgezet observeert Fransje hoe nog een nieuwkomer de natuurlijke orde van het dorp komt verstoren: Joe’s stiefvader Papa Afrika, een zachtaardige Nubiër met gazellenogen die een kleine scheepswerf begint op de oever van de Rijn. Dan verschijnt de geheimzinnige Picolien Jane, een beeldschone Zuid-Afrikaanse, aan wie Fransje zijn kronieken opdraagt en voor wie levenslange vriendschappen op het spel worden gezet. In haar komen alle verhalen samen, met noodlottige gevolgen

Ik ben heel benieuwd: welke boeken las jij voor je lijst?

3 thoughts on “De boeken die ik las voor mijn lijst | Boekenpraat #2

  1. Weet je dat ik me dat niet eens meer herinner? Niet voor Nederlands tenminste, ik had voor Duits een boek moeten lezen, Novemberschnee, en daarover een verslag maken. Wat deed ik, ik nam het over van een vriend en had 80% overeenkomst :’))) En in de tweede van het MBO kreeg ik het boekje cadeau van een totaal andere lerares. Het achtervolgt me echt!

  2. Haha, leuk om te lezen! Ik begon in klas 4 met “De Engelenmaker” van Stefan Brijs, dus ik had een enorm goed begin. Verder weet ik nog dat ik in klas 6 – voor mijn mondeling – alleen maar ontzettend onbekende (oude) boeken heb gelezen, zodat de docenten direct al zoiets zouden hebben van: hé, wat leuk! (dat werkte overigens als een trein, want ik haalde gewoon een 9)
    Inge onlangs geplaatst…The good, the rant and the bad rep (aka heel veel mini reviews)My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge