‘De Graces is een tof verhaal, maar met momenten te langdradig’

Een boek over heksen, niet echt helemaal mijn ding. Toch vond ik De Graces best wel leuk om te lezen. Ik vloog niet (a la heksen op een bezemsteel) het boek door, maar ik vond het verhaal toch interessant genoeg om helemaal te lezen. Tijd voor mijn kritische oordeel.

Geen eenzaam meisje maar one of the witches
De Graces gaat over de familie Grace. Zij worden een beetje gek aangekeken in het stadje waar ze wonen, omdat er allerlei geruchten over hen de ronde doen. Van een bepaalde dag waarop er standaard iets vreemds gebeurd in de stad tot een zogenaamde vloek. Niemand weet of het echt zo is, maar De Graces worden toch ‘heksen’ genoemd. Op school zijn De Graces cool – Fenrin, Thalia en Summer zitten bijna altijd bij elkaar aan de lunchtafel en iedereen wil vrienden met ze zijn. River die net nieuw is op school wil dat ook. One of the witches worden, want dan is ze niet meer dat eenzame meisje zonder vrienden. En dat gebeurt dus: River wordt vrienden met de heksen. Je leest het hele verhaal daarom ook uit haar perspectief.

De Graces - Laure Eve
De Graces – Laure Eve

Twilight met heksen of totaal niet?
Ik begon vol goede moed aan De Graces omdat veel boekbloggers positief waren. Het zou een soort Twilight zijn maar dan over heksen in plaats van vampiers. Ik was benieuwd en las langzaam door. Het begin vond ik erg leuk. Je leert namelijk River een beetje kennen, en ziet door haar ogen hoe gek de stad is waarin ze net woont. Waarom is iedereen helemaal weg van De Graces? Als je verder leest heb je daar steeds meer vragen bij, zonder dat er antwoorden komen. Daarom las ik door.

‘Soms vond ik stukken te langdradig, las ik het hoofdstuk moeizaam uit’

Toch merkte ik dat ik het boek vaak weglegde. Soms vond ik stukken heel langdradig, gebeurde er bijna niets en las ik het hoofdstuk moeizaam uit. Wel vond ik het heel erg op Twilight lijken. Het nieuwe meisje dat op school komt en bij een populaire groep wil horen, dat is natuurlijk heel erg Twilight (of Meangirls, het komt in veel verhalen voor). River lijkt alleen totaal niet op Bella. River is alleen, heeft geen vrienden en is heel beïnvloedbaar.

Must-read of niet?
Wat mij betreft is De Graces toch geen must-read. Ik vond het verhaal echt wel goed bedacht (en hallo, de cover is ook heel erg mooi!), alles zit goed in elkaar. Het einde liet mijn mond namelijk openvallen van verbazing – echt een mega plottwist! Voor de rest vond ik het verhaal te langdradig. Het kwam goed op gang qua tempo, maar veel hoofdstukken pakten me niet helemaal omdat het te uitgebreid werd beschreven. De actie die ik graag wilde zien, miste ik op veel stukken.

Ik zit dus een beetje in dubio met dit boek. Het verhaal is fantastisch (en dat zeg ik terwijl ik normaal nooit zulk soort boeken lees), maar de uitwerking viel me tegen. Zo jammer. En toch.. denk ik dat ik deel twee, die volgend jaar uitkomt, nog een kans geef. Misschien is de duologie in zijn geheel namelijk wel een must-read, wie weet!

Wat vond jij van De Graces?

1 thought on “‘De Graces is een tof verhaal, maar met momenten te langdradig’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge