Gastblogger Marian vertelt: Dit is waarom iedereen La Pazza Gioia moet zien

We zijn allemaal op zoek naar geluk, wat dat ook mag zijn. Zo ook de twee vrouwen die elkaar ontmoeten in de psychiatrische inrichting Villa Bionda uit de film La Pazza Gioia. Een bonte mix van zoekende vrouwen die in Villa Bionda opgenomen zijn. Ze dwarrelen als danseressen rond het huis, stampvoeten als boze olifanten door de gangen en dreigen zichzelf van kant te maken met een boterhammes. In een onbewaakt ogenblik tappen ze gezusterlijk de gebrouwen wijn uit de -goed opgeborgen- vaten in plastic bekers, om daar vervolgens braaf hun medicijnen mee door te slikken. Een krachtige verbinding in goede en slechte dagen.

la_pazza_gioia_52010057_ps_1_s-high

Hoop voor de toekomst

In en rond de Villa, genesteld in het prachtigste -bijna sepia- decor van Toscane, probeert de directie uit alle macht en met alle middelen die er zijn deze vrouwen te voorzien van het belangrijkste gevoel: hoop voor de toekomst.

“Bekrast door het verleden. Bespuugd door de hokjesmaatschappij, waar deze vrouwen (even) niet in passen. Een vurig verlangen naar het doodgewone leven. Meer niet.”

Hunkerend naar vrijheid grijpen Beatrice en Donatella -inmiddels twee vriendinnen- hun kans als die zich op een middag voordoet. De extraverte Beatrice leeft in haar eigen gecreëerde wereld waar zij zich belangrijke mensen en status toe-eigent en schuwt daarbij de meest manipulatieve manieren niet. De gegoede burgerij verbijsterd achterlatend stort zij zich hysterisch in het volgende avontuur, waar zij de bescheiden Donatella volledig in mee sleept. Donatella heeft echter maar één verlangen. Daar gaat zij naar op zoek. Ten koste van zichzelf en alles wat ze bezit.

la_pazza_gioia_52010057_st_6_s-high

Een beetje Thelma en Louise-achtige beelden vermengd met het schoppen naar de zogenaamde fatsoensnormen en beleefdheden. De tragiek sijpelt door de humor en hilariteit van de intense scenes heen. Het drama suddert onderhuids, dank zij de flashbacks die heel langzaam het verhaal doen ontvouwen.

“Niemand kan in het hoofd van ‘anderen’ kijken en weten in welke mate zij beschadigd zijn. Muren om zich heen nodig hebben. Over grenzen gaan omdat zij die zelf nooit aangegeven kregen.”

La Pazza Gioia is een komisch drama waarin de kwetsbare echtheid in vol ornaat wordt getoond. Soms pijnlijk, schrijnend en zo herkenbaar. Een verhaal over echte vriendschap en de zoektocht van het leven.

Mijn naam is Marian Nissink. Overal loert een verhaal. Herinneringen zijn voor mij het dierbaarste bezit. Daarom reis ik er lustig op los. Lees me te pletter aan biografieën. Laaf me aan fijne tentoonstellingen. Verruil mijn hakken voor slippers om op festivals rond te lummelen. Genoeg inspiratie om elke maand een blog over te schrijven. Misschien nodigt het je uit tot lezen, reizen of mijmeren. Je kunt me vinden op www.mariannissink.nl en op Facebook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *