Een debuutroman schrijven doe je niet zomaar. Toch krijg ik bij het lezen van deze boeken het idee dat de schrijvers er totaal geen moeite mee hebben. Wat alle boeken gemeen hebben? Een sublieme, tijdloze en altijd aantrekkelijke schrijfstijl. Als lezer word ik vanaf de eerste regels uitgenodigd deel te nemen aan het verhaal. En dit is iets dat zeker niet alle schrijvers in zich hebben. Daarom deelt Must Magazine vandaag de, in onze ogen, beste nieuwkomers van de afgelopen tijd.

beste-nieuwkomers

1. Mensen zonder uitstraling – Jente Posthuma

Alom geprezen in de media en inmiddels al voor de vierde keer gedrukt: Mensen zonder uitstraling, de debuutroman van schrijver en journalist Jente Posthuma. Ook ik ben zeer te spreken over de verfrissende en eigen stijl van Posthuma. Het feit dat ik me vanaf bladzijde één kon identificeren met de hoofdpersoon – terwijl ik op geen manier hetzelfde leven leid – zegt eigenlijk al genoeg. Ik ben niet de eerste die het zegt, maar het blijft nu eenmaal waar: Posthuma is een auteur om in de gaten te houden. En dat ga ik dan ook zeker doen!

2. Lefbek – Anke Laterveer

Lefbek is een boek vol emotie. Althans, zo heb ik het ervaren. Bovendien kan ik me als sociaal onhandige en enorme kluns goed vinden in hoofdpersoon Lise. Ik weet echter zeker dat Anke Laterveer je zonder moeite ook in haar verhaal meeneemt als je je niet herkent in deze beschrijving. En dat is zo fijn aan Laterveers stijl. Haar Nederlands is uitmuntend – en dan heb je bij mij altijd een streepje voor, de hoofdpersoon komt al snel dichtbij je en jij bij haar. Dit boek zit vol blijdschap, verdriet, humor en tranen. Kortom: een aanrader.

3. Lekhoofd – Haro Kraak

Dan nog zo’n fantastische schrijver: Haro Kraak. Hij debuteerde in september met Lekhoofd en net als bovenstaande dames deed hij dat alsof hij nooit anders had gedaan. Dit boek gaat over de gevoelige puber Noah en deed me denken aan een gesprek dat ik vorig jaar met iemand had. Hij vertelde me dat hij bij elke naam een kleur ziet en ook bij alle dagen van de week bepaalde gevoelens of kleuren ervaart. Hoewel ik me hier totaal niet in kon vinden, sprak dit boek me enorm aan. En volgens mij komt dat door de bijzondere vertelstijl van Kraak. Dit boek is een topper voor jonge mensen en zet je hoe dan ook aan het denken over de wereld om je heen, maar doet het volgens mij ook zeker niet slecht bij mensen die zelf allang geen puber meer zijn.

4. De meisjes – Emma Cline

Last but not least, een roman van een buitenlandse auteur: De meisjes van Emma Cline. Dit verhaal is gesitueerd in de late jaren ’60 en gaat over de 14-jarige Evie die lid wordt van een bijzonder commune. Niet alleen het onderwerp van dit boek is bijzonder vernieuwend, ook de schrijfstijl is een frisse wind door de huidige Amerikaanse literatuur. Bovendien heeft Cline bizar veel mensenkennis (te bedenken dat ze slechts 5 jaar ouder is dan dat ik ben) en beschrijft ze de karakters op sublieme wijze.