Blogmas 6: Recensie ‘Het mysterie van kamer 622’ van Joël Dicker

Sinds ‘De waarheid over de zaak Harry Quebert’ in 2012 verscheen, komen alle nieuwe boeken van Joël Dicker vrijwel direct binnen als bestseller. Dat heeft hij natuurlijk voor een deel aan zichzelf en zijn talenten te danken, maar ook voor een groot deel aan zijn uitgever. Bernard de Fallois overleed in 2018. Dicker draagt daarom zijn nieuwste boek, ‘Het mysterie van kamer 622’, aan De Fallois op.

Hoewel het voor Dicker niet nieuw is om autobiografische elementen in zijn verhaal te verwerken, is ‘Het mysterie van kamer 622’ het eerste boek waar hij daadwerkelijk zelf – als Joël – de hoofdrol speelt. Na het overlijden van zijn uitgever loopt ook zijn relatie op de klippen. Verdrietig en met een gebroken hart besluit Dicker op vakantie te gaan naar Verbier, Zwitserland.

Het is eigenlijk precies wat we van Dicker gewend zijn. Niet meer, niet minder.

Kamer 622
Hij logeert in kamer 623 van een hotel en merkt al snel dat kamer 622 niet bestaat. Dit onderwerp dient als gespreksstof tijdens zijn ontmoeting met zijn buurvrouw in het hotel: Scarlett. Ook zij is geïntrigeerd. Ze besluiten samen op onderzoek uit te gaan. Dicker als de schrijver, en Scarlett als zijn zogenaamde secretaresse.Het duurt niet lang of de twee, en dus ook wij als lezer, verdwijnen in een mysterie vol intrige, romantiek, jaloezie en natuurlijk moord. Kamer 622 heeft namelijk alles te maken met de Zwitserse bankierswereld. Een wereld waar vrouwen met juwelen bedekt worden, waar mannen hoge functies bekleden en geld en macht hoog in het vaandel staan.

Het mysterie van kamer 622 lijkt de rode draad in het boek te zijn, maar je mag als lezer niet vergeten dat Dicker dit boek voor zijn vriend en uitgever schreef. De oplettende lezer zal vrijwel direct opmerkelijke literaire verwijzingen ontdekken. Zo verschijnt er al redelijk snel een Alfred Agostinelli ten tonele. Lezers van Proust zullen die naam ongetwijfeld direct kunnen plaatsen. Het is geen toeval, De Fallois blijkt namelijk groot fan.

‘Het mysterie van kamer 622’ is perfect voor bij de openhaard, maar het is een nog mooiere herinnering aan De Fallois.

Motivaties
Doordat het verhaal van ‘Het mysterie van kamer 622’ verschillende motivaties kent, moet je je aandacht er goed bijhouden. De verhaallijn is bijvoorbeeld allesbehalve chronologisch. Sterker nog, Dicker springt niet alleen veel door te tijd, maar wisselt ook sporadisch van fictie naar ogenschijnlijk non-fictie, waar Joël echt de schrijver is. Die aandacht wordt dan wel weer goed beloont. ‘Het mysterie van kamer 622’ lijkt al snel voorspelbaar, maar is dat allesbehalve. Het is knap in elkaar gezet, ook al is het hier een daar wat surrealistisch. Het personage Scarlett voelt bijvoorbeeld vreemd en afstandelijk en ook de herinneringen aan De Fallois komen hier en daar wat geforceerd van het papier. Toch blijken ook deze elementen onderdeel van een groter geheel te zijn. Het is eigenlijk precies wat we van Dicker gewend zijn. Niet meer, niet minder.

Is dat erg? Nee, absoluut niet. Helemaal wanneer je bedenkt dat het boek eigenlijk niet voor ons geschreven is. ‘Het mysterie van kamer 622’ is perfect voor bij de openhaard, maar het is een nog mooiere herinnering aan De Fallois.