Hij wil leven, maar heeft net te horen gekregen dat hij een hersentumor heeft. Zij probeert een einde aan haar leven te maken, maar wordt op tijd gered. Dat tegenpolen elkaar aantrekken wordt in Daan & Nadia van Esther Walraven nogmaals bewezen.

Daan & Nadia is opgedeeld in drie delen; zomer, winter en lente. Gedurende die periode volg je als lezer afwisselend beide hoofdpersonages.

Hoewel het verhaal niet echt spannend was, had ik wel de drang om verder te lezen. Ik wilde weten hoe het met de twee zou aflopen. Esther Walraven wist toch ergens een soort nieuwsgierigheid te wekken en zo de lezer aan te sporen om verder te lezen. Dit komt denk ik doordat je vanaf de eerst bladzijde begaan bent met de personages, je sluit ze meteen in je hart.

Wel vond ik Daans verhaal een stuk sterker dan dat van Nadia. Daans personage was levensecht en ik begreep hem meteen. Zoals ik al zei sloot ik ook Nadia in mijn hart, maar ik bleef toch wel met het gevoel zitten dat haar personage minder goed was uitgewerkt. Desondanks vormde het duo een mooi contrast tussen vechten voor het leven en worstelen met het leven.

De kracht van Daan & Nadia zit hem in het feit dat het boek hartverscheurend en ontroerend is. Op een gegeven moment liepen er tranen over mijn wangen. Een ding is zeker: dit boek laat je niet onberoerd achter!

Een mooi detail in het boek was dat sommige pagina’s wit waren en andere grijs, afgestemd op de gebeurtenissen in het verhaal. Een mooie symbolische weergave van de gevoelens van de personages. Langzaam aan werden de verhalen van Daan en Nadia steeds meer één.

Hoewel het verhaal van Daan en Nadia niet erg vernieuwend is, is het toch heel bijzonder. Het leest als een trein en je bent meteen gehecht aan de personages. Dit boek raakte me en zal me nog een hele tijd bijblijven.