Mindhunter verscheen in 2017 op Netflix. De dramaserie is gebaseerd op het waargebeurde boek Mind Hunter: Inside FBI’s Elite Serial Crime Unit. Dit boek beschrijft de oorsprong van de term ‘Seriemoordernaar’ en vertelt over het ontstaan van de FBI’s Elite Serial Crime Unit die het gedrag van seriemoordernaars bestudeerd. Dit werd toentertijd gezien als vrij baanbrekend en experimenteel – niet iedereen vond dit een goede aanpak. Vanaf vandaag staat ook het tweede seizoen op Netflix.

Nog even over seizoen 1

In Mindhunter vertolken Jonathan Groff en Holt McCallany de rollen van Holden Ford en Bill Tench. In het eerste seizoen van de serie lag de focus voornamelijk op de relatie tussen deze twee personen en het van de grond zetten van de Serial Crime Unit. Je volgt Ford en Tench door Amerika waar ze lezingen houden en staten bijstaan tijdens hun zoektocht naar ‘multiple crime offenders’. Al gauw blijkt dat er nog een lange weg te gaan is voordat de term ‘seriemoordernaar’ volledig gevestigd is. Naast het geven van lezingen besluiten de heren hun onderzoek te starten bij de bron. Zo gaan ze van gevangenis naar gevangenis en praten ze met de beruchtste seriemoordernaars. Deze bizarre – en niet altijd leuke – gesprekken gaan Ford en Tench niet in de koude kleren zitten. We zien Tench in de clinch met zijn gezin terwijl Ford een meer persoonlijke strijd ervaart. Tijdens de laatste aflevering laat Mindhunter ons achter met een soort van Serial Crime Unit, in de kelder van het FBI gebouw. Dan krijgt Ford een knuffel van Ed Kemper (the Co-ed killer) en stort vervolgens volledig in. Ik heb het eerste seizoen in één dag uitgekeken.

Mijn eerste indruk van seizoen 2

Inmiddels heb ik de eerste vier afleveringen van het nieuwe seizoen bekeken en ik kan je vertellen dat de serie nog net zo fascinerend, bizar, spannend en goed is als in het eerste seizoen. Hoewel we nog steeds kijken naar Ford en Tench krijgen nu ook andere collega’s een grotere focus tijdens dit seizoen en zien we meer van de ontwikkeling van de Serial Crime Unit. Zo zit er nu een nieuwe directeur bij de FBI en hij lijkt wel oren te hebben naar een nieuwe – behavioral science – aanpak. Nu het team ineens steun krijgt vanuit hogerop, toegang heeft tot grotere ruimtes en meer personeel mag aannemen, stoeien ze met het ‘hoe nu verder’. Tegen de achtergrond helpt het team nog steeds in verschillende staten met hun jacht naar seriemoordenaars. Zo raakt Tench betrokken bij een zaak in zijn eigen straat en probeert Ford met zijn paniekstoornis om te gaan tijdens zijn zoektocht naar een seriemoordernaar, beide zaken gaan over vermoorde kinderen: misschien dat er een connectie is? In het kort voelt het tweede seizoen voelt als een logisch vervolg op het eerste en hij kijkt wederom snel weg. Ik was en ben nog steeds groot fan van deze serie, ook kan ik het boek aan iedereen aanraden.

Nou hup, waar wacht je nog op, zet aan die serie!

Beeld: Netflix