Sinds afgelopen weekend staat ‘ie online: de nieuwe Zweedse Netflix Original Quicksand. Door meerdere media wordt de serie vergeleken met The Sinner. Of dat terecht is? Dat lees je in mijn ‘Eerste indruk’ na het zien van 3 afleveringen.

De serie speelt zich af in Stockholm. We volgen scholiere Maja die op een middelbare school voor rijke kinderen zit. Dan wordt er een jongen vermoord en wordt Maja gearresteerd en verdacht van het misdrijf. Langzaamaan zien we door middel van flashbacks wat er gebeurd is op de dag van de moord en alle gebeurtenissen op school en rondom het voorval. Quicksand (Störst av allt) is gebaseerd op het gelijknamige boek van Malin Persson Giolito. De hoofdrollen zijn voor Hanna Ardéhn en Felix Sandman. Het script wordt geschreven door Camilla Ahlgren, die ook de schrijver van The Bridge is.

Mijn eerste indruk

Aangezien Quicksand in totaal 6 afleveringen heeft, zit ik dus nu op de helft. En dat baart me zorgen. Ik ben namelijk nog niet één grote plottwist tegengekomen. En als een serie vergeleken wordt met The Sinner verwacht ik toch op z’n minst dat; plottwists. Eigenlijk is er maar één ding dat de twee series gemeen hebben en dat is het genre: whydunnit. De kijker weet al grotendeels wat er is gebeurd, wie het heeft gedaan. Alleen het waarom ontbreekt nog. Op het gebied van sfeer, karakters en verhaallijnen kan deze serie veel beter vergeleken worden met bijvoorbeeld Elite of Baby.

Ik zou Quicksand niet slecht willen noemen. Het verhaal spreekt me aan, de hoofdpersoon is interessant genoeg, maar wat ontbreekt is de complexiteit in andere personages. Het zijn allemaal vrij vlakke karakters. Daarnaast zit de serie vol stereotypes. We hebben een arme allochtoon die niet geaccepteerd wordt door de elite, een donkere jongen die drugs dealt, een blond meisje dat te weinig aandacht krijgt en de ultieme bad boy lijkt geen greintje goeds in zich te hebben. Simpel gezegd zijn ze allemaal nogal eenzijdig. En ik houd ervan wanneer personages lekker complex zijn, wanneer je als kijker soms niet meer weet of je iemand nu ‘goed’ of ‘slecht’ vindt. En ik heb het idee dat dit bij onafhankelijke Scandinavische series vaker het geval is. Deze series scoren naar mijn mening dan ook vaak minimaal 4 of 5 sterren scoren. Deze Netflix-versie haalt her daar helaas niet bij. Desalniettemin zal ik de serie zeker niet meteen afraden. Het verhaal zit vooralsnog goed in elkaar en daarnaast kun je genieten van werkelijk prachtige beelden van zowel Zweden als Frankrijk.

Eindoordeel

Op dit moment geef ik deze serie 3 sterren. Ik weet natuurlijk nog niet hoe het verhaal afloopt, of ik nog verrast wordt of teleurgesteld. Willen jullie na afloop van de hele serie nog een recensie lezen? Let me know! 🙂