‘Huis van bloed en aarde’ van Sarah J. Maas: Nóg een succes-verhaal?

De talentvolle Sarah J. Maas – beter bekend van haar Glazen troon serie en Hof van doorns en rozen serie – is weer een nieuwe reeks boeken begonnen, de Crescent City serie. Het eerste deel Huis van bloed en aarde is net uit, maar voldoet het aan de hoge standaard die Maas voor haarzelf heeft gezet?

Waar gaat het boek over?

Dit verhaal gaat over Bryce Quinlan, een party girl uit de stad Crescent City: een plek waar allerlei soorten (magische) wezens samenwonen. Als half-mens en half-Fae staat Bryce echter onderaan de voedselketen, omdat mensen erg breekbaar zijn en geen magie bezitten. Haar verhaal begint wanneer een van haar beste vriend(in)en vermoord wordt. Vastbesloten om erachter te komen wie – of wat – dit heeft gedaan gaat ze op onderzoek uit. Niet alleen natuurlijk, want ze krijgt een soort bodyguard toegewezen, een engel genaamd Hunt die de erg sterke en uiterst zeldzame kracht van bliksem heeft. Al snel blijkt het opsporen van de moordenaar toch niet zo makkelijk te zijn, zeker niet wanneer er veel belangrijke personen in beeld komen.

De hoofdpersonage Bryce is een badass. Zelfs al weet ze dat vrijwel iedereen om haar heen veel krachtiger is gaat ze toch met een grote mond en snelle (sarcastische) comebacks door het leven. Ze neemt niets zomaar aan. Al is Bryce niet een en al weerwoord natuurlijk, ze heeft ook een kant met veel pijn door de dood van een van haar beste vriend(in)en. Deze balans is erg goed geschreven door Maas, het maakt duidelijk dat hoewel Bryce echt heel cool is, ze nog steeds mens is (al is het maar voor de helft). In combinatie met de plottwists die alleen Maas kan bedenken, zorgt dit voor een spannend boek dat je niet neer kunt leggen. En dan is er nog de will they/won’t they vraag over Hunt en Bryce, die erg veel tijd samen spenderen voor het oplossen van de moorden. En tot slot natuurlijk, komen ze er ooit achter wie al die mensen (of wezens) vermoord?

Eindoordeel

Ondanks het feit dat Maas al ontzettend veel boeken heeft geschreven, heeft ze het toch voor elkaar gekregen om iets totaal unieks te produceren. De fantasiewereld wordt gekoppeld met moderne technologie net zoals het fantasie genre wordt gekoppeld aan een soort detective, bijna een eigen soort genre zou je kunnen zeggen. Creatief en goed geschreven zijn de woorden die naar boven komen. Dit boek zorgt voor een achtbaan aan emoties en liet mij huilen en lachen in de tijdsspan van maar een paar pagina’s. Hoe dit boek pas het éérste deel kan zijn van een hele serie, is mij een raadsel. Als lezer word je zo meegesleept in de wereld van Maas, dat je er nooit meer uit wilt.

Al met al, een van de beste boeken die ik heb gelezen dit jaar. De dialogen en karakters zijn zo goed geschreven dat ik vaak hardop aan het lachen was… in mijn eentje… in mijn kamer. Absoluut een aanrader dus. Ik zou zeggen, Maas heeft haar lat alleen nog maar hoger gelegd!