Op druilerige dagen waarop je je het liefst verstopt met een dekentje voor de openhaard met liters thee, duizend kaarsjes, warme sloffen en koekjes, lees ik denk ik het liefst de boeken van Louise Rennison over Georgia Nicolson. Misschien ken je het wel, het eerste boek is namelijk verfilmd en heet Angus, Thongs And Perfect Snogging (hoewel de boeken echt veel beter zijn!). De boeken zijn geschreven vanuit het dagboekperspectief van de veertienjarige Georgia. Een nuchtere Engelse die schrijft over ouders, zusjes en vriendjes. Het leest heerlijk weg en zelfs nu, 23 en bejaard, kan ik me er nog in verplaatsen. Afgelopen weekend las ik De Dagboeken van Cassandra Mortmain van Dodie Smith uit en ik kan je nu alvast verklappen: dit boek is al net zo heerlijk. Want dat is het namelijk gewoon, een HEERLIJK boek om mee weg te kruipen op de bank als je even geen zin hebt in mensen om je heen.

door Esther

Hier gaat De Dagboeken van Cassandra Mortmain over

Treed binnen in de wereld van de 17-jarige Cassandra Mortmain: een oude toren hoog boven op een heuvel, een vader, die ooit een boek schreef waar hij heel beroemd mee werd, maar die daarna nooit meer iets op papier heeft gezet, een excentrieke stiefmoeder en een zus… die alleen maar mooi is.

Aan het rustige bestaan van de Mortmains komt ten einde als in het nabijgelegen landgoed nieuwe buren komen te wonen. Amerikanen, die steenrijk schijnen te zijn. Moet daar de oudste dochter niet aan gekoppeld worden, zodat alle geldproblemen van het gezin in één klap zijn opgelost? Cassandra zet zelf ook haar eerste schreden op het liefdespad: ze wordt verliefd, voor de eerste maal in haar leven!

De Dagboeken van Cassandra Mortmain - Dodie Smith recensie

Geen ideaal leven

Het boek is opgedeeld in drie delen en geeft ons een kijkje in de dagboeken van Cassandra. Cassandra is een ontzettende nuchtere jongedame met een rijke fantasie. Haar vader heeft ooit in een ver verleden een fantastisch boek geschreven, maar trekt zich nu alleen nog maar terug in de allerhoogste toren met een boel slechte detectives die de bibliothecaresse, Miss Marcy, regelmatig langs komt brengen. Het kasteel waar de familie Mortmain in woont is ooit prachtig geweest maar neigt inmiddels toch meer naar vergane glorie. Stiefmoeder poseerde voor schilderijen in Londen maar gaf dat alles op voor haar eigen kunst en nieuwe familie.

‘Cassandra noteert vrolijk alle familiezaken en vergeet geen enkel detail’

Cassandra’s zus, Rose, is eigenlijk nergens in het bijzonder goed in, wat best frustrerend is, en dan blijven nog over broertje Thomas en manusje-van-alles Stephen die voor de tuin zorgt en door her en der bij te klussen extra geld in het laatje brengt, want dat hebben ze nodig; de familie Mortmain zit om geld verlegen. De meubels uit het kasteel zijn bijna allemaal verkocht en Cassandra en Rose slapen om beurten in het grote hemelbed. Verwarming hebben ze niet en eten is ook niet vanzelfsprekend. Toch lijkt het Cassandra niet uit te maken en noteert ze vrolijk alle familiezaken en vergeet ze geen enkel detail. Het is misschien niet ideaal, maar dat wil niet zeggen dat je niet gelukkig kunt zijn.

Goudeerlijk en broodnuchter

Als de nieuwe buren arriveren komt Cassandra in een emotionele rollercoaster terecht. Ze mag misschien 17 zijn, maar ervaring met de liefde heeft ze niet. Jaloezie, afgunst en romantiek passeren allemaal de revue, maar wel op de broodnuchtere en goudeerlijke manier die Cassandra zich in het begin van het boek al snel eigen maakt. En dit alles maakt De Dagboeken van Cassandra Mortmain een heerlijk boek. Het boek, compleet vanuit de ik-vorm, is eerlijk, zoetsappig, verdrietig, plat, gênant en tegelijkertijd ontzettend vertederend. En ja, ik ga het gewoon nog een keer noemen; een HEERLIJK coming-of-age-boek waar je instant blij van wordt. Ik geef het vier sterren.

De Dagboeken van Cassandra Mortmain (EN: I Capture the Castle) Boek omslag De Dagboeken van Cassandra Mortmain (EN: I Capture the Castle)
Dodie Smith (vertaling: Hannie Tijman)
Klassiekers, Young Adult
Karmijn
Januari 2016 (maar de eerste uitgave van dit verhaal was al in 1948)
Paperback
368
Ik kreeg het boek opgestuurd van Uitgeverij Karmijn

‘Ik schrijf dit terwijl ik in de gootsteen zit.’

De openingszin van De dagboeken van Cassandra Mortmain is onvergetelijk. In het boek, dat geheel in de ik-vorm is geschreven, ontmoeten we de scherpzinnige en humoristische Cassandra Mortmain. Ze is 17 jaar, en woont met haar excentrieke familie in de ruïne van een middeleeuws kasteel. Haar vader schreef ooit een bestseller, maar slijt sindsdien zijn dagen door detectives te lezen in zijn studeerkamer. De familie, waaronder stiefmoeder Topaas, zus Rose en broer Thomas, moet zien rond te komen van… niets.

Cassandra verdrijft de tijd door haar dagelijkse belevenissen en observaties op te schrijven in een aantal dagboeken. Al was haar leven al nooit saai te noemen, door de komst van een rijke Amerikaanse erfgenaam op het naastgelegen kasteel wordt haar leven opeens behoorlijk overhoop gegooid.