Begin dit jaar had ik het genoegen kennis te maken met Axel Steen in de thriller Vaarwel van Jesper Stein. Wat ik van deze kennismaking vond, lees je hieronder:

Door Esther

Voordat we verder gaan, even wat achtergrondinformatie. Axel Steen verscheen het eerst in Onrust, daarna in Papa en nu weer in Vaarwel. Waar Vaarwel over gaat:

“Commissaris Axel Steen krijgt op een dag het telefoontje waarop hij al jaren wacht. DNA-sporen uit een nieuwe verkrachtingszaak komen overeen met die van een oude, onopgeloste zaak. Vier jaar eerder werd een vrouw vermoord. Axel Steen leidde dit onderzoek, waarbij hij zeer betrokken was en zichzelf steeds slechter onder controle had.
Uiteindelijk kostte deze zaak hem zijn huwelijk. Terwijl de politieleiding zich concentreert op afrekeningen tussen bendeleden en de strijd tegen terrorisme, duikt Axel Steen in stapels vergelijkbare verkrachtingszaken. Al snel vindt hij een link naar een extreem gewelddadige dader die het tot dan toe gelukt is om onder de radar te blijven.
Axel Steen komt steeds dichterbij, maar de zaak blijkt ingewikkelder te zijn dan gedacht.”

Tijdens het lezen van dit boek kom je er al vrij snel achter dat Vaarwel van het kaliber ‘rauwe thriller’ is. Axel heeft zijn leven allesbehalve onder controle, stort zich met hart en ziel in zijn zaak en is niet bang om daarbij over lijken te gaan. Het karakter van Axel is complex, maar goed uitgewerkt. Toch vond ik het hier en daar wel lastig om zijn ietwat impulsieve handelen te begrijpen. Wellicht dat dit ook te maken heeft met het feit dat dit mijn eerste Steen thriller is. Ik ben er zeker van overtuigd dat Vaarwel als losstaande thriller prima te lezen valt, maar het duurt gewoon wat langer voordat je precies begrijpt wat er voorafgaand aan dit boek allemaal gebeurd is, helemaal als het gaat om Axel zijn persoonlijke leven. Want één ding is zeker; Axel is niet echt het type ‘werk en privé gescheiden houden’ …

Het verhaal kent veel karakters en veel verschillende perspectieven. Zo komen we te weten dat Axel’s baas het bed deelt met zijn (ex)vrouw (wat zorgt voor een vrij interessante driehoeksverhouding), dat hij nogal in de clinch ligt met zijn collega’s (iets met veeeel te ver gaan tijdens een voorgaande zaak), een serieuze wietverslaving heeft en dat zijn relatie met zijn dochter ook niet per se soepel verloopt. Tot slot lees je dat hij hier een daar ook wat nachten doorbrengt in het park. Je kent de doorsnee gekwelde rechercheur, maar Stein gaat met Axel gerust een paar stappen verder. Je leert Axel niet alleen kennen als rechercheur, maar ook als vader, collega, vriend en verslaafde. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de gruwelijke verkrachtingszaak die natuurlijk, en eigenlijk, centraal staat in het verhaal.

Vaarwel is een harde thriller. Een soort thriller waar je echt van moet houden. Ik had hier en daar het idee dat het boek soms meer over Axel ging, dan over de zaak, wat ik zelf erg jammer vond. Ook moest ik vaak terugbladeren omdat ik niet meer precies kon volgen wat er nou precies, en met wie, aan de hand was – iets was ook te wijten valt aan het feit dat dit mijn eerste Steen thriller is, maar daar moet je gewoon even doorheen – en dat maakte het moeilijk om er direct lekker in te komen. Daarentegen intrigeerde de zaak ontzettend, waardoor ik het boek absoluut de moeite waard vind. Ik geef Vaarwel drie sterren.