Recensie | White Lines is een serie vol geheimen, leugens en drama

De verwachtingen waren hoog toen bekend werd dat Álex Pina (maker van La Casa de Papel) een nieuwe serie had geproduceerd. In White Lines volgen we Zoe Walker die 20 jaar na de verdwijning van haar broer naar Ibiza komt om de waarheid boven water te halen. Al snel raakt ze verwikkeld in een web van leugens, drugs en familiedrama.

Deze serie is anders dan wat je gewend bent van het doorsnee type misdaadserie. Het is een whodunnit, en tegelijkertijd een soap vol drama en leugens. Bij vlagen vergeet je als kijker zelfs even dat je wacht op antwoorden over een moord van 20 jaar geleden. En dat gebeurt niet vaak bij het kijken van een moordmysterie. De karakters zijn complex, iedereen draagt een geheim bij zich. En vaak is het lastig te oordelen wat je als kijker van een personage vindt. Zeker een pluspunt.

Niet alleen de personages zijn complex, ook het plot zit ingewikkeld in elkaar. Er gebeurt van alles, soms teveel. Dit zorgt voor veel chaos. Hierdoor gaat het over van alles, en daardoor over niets. De eerste twee afleveringen kwamen hierdoor wat langzaam op gang, maar als je daar eenmaal doorheen bent, kun je niet stoppen met kijken. De serie is vermakelijk, onderhoudend en de cinematografie is award-winning. Familiedrama’s ontvouwen zich en naarmate je verder deze serie in rolt worden de gebeurtenissen bizar en onvoorspelbaar. Álex Pina heeft het begrip cliffhanger goed bestudeerd en uitmuntend uitgevoerd.

Een tweede seizoen is nog niet officieel bevestigd, maar ligt met het einde van dit seizoen zeker in de lijn der verwachting. De kans is groot dat de productie hiervan nog wel een lange tijd kan duren gezien de huidige omstandigheden in de wereld.

White Lines check je hier.