Dag en nacht is het thrillerdebuut van de Duitse Romy Hausmann en als dit boek nog maar het puntje van de ijsberg is, mogen we ons eens flink in de handen wrijven want wat is dit een stevige binnenkomer.

Lena Beck verdwijnt spoorloos als ze na een feestje naar huis gaat. Wanneer haar ouders bericht krijgen dat ze hun dochter gevonden hebben, kunnen ze hun geluk niet op. De blijdschap is alleen tijdelijk, want wanneer ze oog in oog staan met hun dochter, blijkt deze vrouw niet Lena te zijn. Hier stopt het verhaal alleen niet: de chaos is compleet wanneer de moeder van Lena het dochtertje van de onbekende vrouw WEL herkent als haar verdwenen kind en de mysterieuze gevonden vrouw blijkt al snel te maken hebben met de verdwijning van Lena.

Zo blijkt de vrouw ontsnapt te zijn uit een hutje in de wildernis. Hier werd ze door een onbekende man gedwongen ‘huisje’ te spelen door zich op te werpen als moeder van haar twee, zogenaamde, kinderen. De man dwong haar zich voor te doen als ene Lena. Maar hoe de vork nou precies in de steel zit? En dan rest natuurlijk nog de vraag: wie is die zogenaamde vader des huizes?

Om dit te vertellen maakt Hausmann goed gebruik van meerdere perspectieven van de verschillende personages. Zo leren we Hannah kennen – het meisje dat de moeder van Lena herkent als Lena – een meisje met Asperger en een rijke woordenschat. Haar ietwat emotieloze en karakteristieke manier van doen is subliem uitgewerkt. Verder lezen we vanuit Lena, de mysterieuze vrouw in het ziekenhuis en  door de ogen van de vader van Lena. Deze manier van vertellen is een uitstekende keuze voor deze vorm thriller. De verschillende personages bieden je verschillende perspectieven, maar daarnaast ook extra verwarring en bovendien blijft de uiteindelijke dader slim op de achtergrond. De puzzelstukjes die elk personage bieden dragen bij aan een constante spanningsboog en een sterke ontknoping.

Het verhaal is vlot geschreven en je valt van de ene cliffhanger in de andere. De opzet van Dag en nacht zou als ietwat vergezocht kunnen klinken, maar de uitwerking laat je deze gedachte vliegensvlug loslaten. Het plot laat geen steken vallen, de emoties voelen echt en de ontknoping doet je duizelen. Hausmann zet hiermee een stevig debuut neer en is een auteur om te onthouden.