Disney komt vaak met nieuwe remakes van de klassiekers – die iedereen nog wel als videobanden in de kast heeft staan. Na Alice in Wonderland, Maleficent, 101 Dalmatiërs, Cinderella, Beauty and the Beast, The Jungle Book, Christopher Robin, Dumbo en Aladdin vonden ze het nu tijd voor The Lion King. Als kind zijnde vond ik de film fantastisch en ik keek dus ook enorm uit naar de live action.

De zaal zat natuurlijk stampvol met verschillende leeftijden. Heerlijk is het om te zien dat de volwassenen van nu hun jeugd weer herbeleven. Natuurlijk kreeg ik tranen in mijn ogen bij de opening en ik vond het wel echt supermooi gedaan!

Qua inhoudt viel de film me helaas lichtelijk tegen. Bepaalde quotes die ik juist zo goed vond waren eruit gelaten, Ed (een van de hyena’s) was niet de Ed zoals hij hoort te zijn en ik zal niet beginnen over het nummer ‘Be prepared’. Hoe krachtig dat nummer is in het origineel, hoe slapjes ik ‘m vond in de Live Action. Verder was de film bijna een complete kopie van het origineel, wat ik juist een beetje zonde vind. Alle Live Actions hebben zo hun eigen twist eraan gegeven waardoor ze toch weer wat origineler hadden gemaakt. Deze film vond ik wat dat betreft een aanfluiting en ik blijf het origineel nog steeds de beste vinden. Daarnaast bokst niets natuurlijk op tegen de Disney-versie.

Ook vond ik het jammer dat Beyonce de stem van Nala deed. Tijdens het nummer ‘Can you feel the love tonight’ vond ik het jammer dat Beyonce het op haar manier zong. Het nummer verloor daardoor zijn essentie. Haar stem en haar manier van zingen vond ik niet bij het nummer passen.

Toch was ik blij dat ik naar de film geweest was. Ik ben een gigantische Disney-fan en kan nu ook The Lion King afstrepen. Maar ik hoef de live action niet nog een keer te zien. Ik vond ‘m wel leuk, maar daar was ook alles mee gezegd. Het origineel blijft nog steeds fantastisch, hoe vaak ik de film ook gezien heb!