Met zijn eerdere verschenen boeken De bekentenissen van Petrus, Het Pauluslabyprint en Het Pilgrims Father Complot wordt Jeroen Windmeijer de Dan Brown van de Lage Landen genoemd. Zijn nieuwste boek De offers is vandaag uitgekomen.

De Nederlandse student Lucas brengt zijn laatste studiedagen door in de gesloten gemeenschap in de buurt van het Boliviaanse Titicameer. Het verhaal opent met de vondst van een dood jongetje, hij is aan zijn eind gekomen door een harde klap op zijn achterhoofd. Het is duidelijk dat de jonge Lucas direct geïnteresseerd is in het verhaal achter de moord terwijl zijn vriendin Nayra hier niks van wil weten. Zij komt uit de omgeving en weigert te geloven dat er mensen binnen de gemeenschap zijn die in andere tradities geloven dan in die waar zij al eeuwen naar leven. Dit houdt Lucas niet tegen en hij blijft zich verdiepen in de natuurgodsdienst waarin indianen Moeder Aarde zien als een zorgzame moeder die de mens overvloed schenkt. Offers zijn nodig om het evenwicht in stand te houden. Waar Nayra en haar gemeenschap dit doen door dieren te slachten, lijkt er iemand te zijn die vindt is dat er grotere offers nodig zijn…

Hoe verder Lucas in het motief achter de moord duikt, hoe verder hij Nayra – en haar gemeenschap – van zich afduwt

Windmeijer weet de omgeving prachtig weer te geven en heeft veel tijd besteed aan het schetsen van de cultuur en haar gebruiken. Lucas en Nayra fietsen van tempel naar tempel, gaan van feestje naar feestje, wonen offers (van dieren, geen kinderen) bij en zelfs het plaatselijke eten wordt tot in detail beschreven. Het nadeel hiervan is dat de moorden ietwat naar de achtergrond verdwijnen. Hoe verder Lucas in het motief achter de moord duikt, hoe verder hij Nayra – en haar gemeenschap – van zich afduwt. In het eerste hoofdstuk wordt al direct duidelijk dat Lucas nog maar een paar dagen heeft voordat hij weer naar Nederland vertrekt. Dit zou een tijdsdruk kunnen suggereren; hij en Nayra hebben nog maar een paar dagen om de moord op te lossen. Maar helaas. Windmeijer houdt er een ontzettend gedetailleerde schrijfstijl op na en het is duidelijk dat hij veel van het land, de religie en cultuur afweet. Dit gaat alleen ten koste van de spanning en snelheid van het verhaal. Daarnaast lijkt de focus van het verhaal meer op de relatie tussen Nayra en Lucas te liggen dan op de moorden. Laatstgenoemde krijgt namelijk pas na een dikke 200 pagina’s wat meer aandacht.

Windmeijer houdt er een ontzettend gedetailleerde schrijfstijl op na en het is duidelijk dat hij veel van het onderwerp afweet

Hoewel ik een trouwe Dan Brown lezer ben, kon ik niet echt in De offers komen. Het is waar dat sommige elementen overeen komen, maar enkel oppervlakkig. Dan Brown heeft een kundige vertelstijl en hij weet veel details te verpakken in spannende en vlotte zinnen. Dit mist in De offers. Het is dan ook beter om de twee niet met elkaar te vergelijken. De offers van Windmeijer is namelijk uniek en een aanrader voor eenieder die geïnteresseerd is in het Latijns-Amerikaanse christendom, waarin de natuurgodsdienst nog diep verworven is, tegen een achtergrond van een jonge liefde tussen twee verschillende culturen. Het boek heeft een rustige opbouw en uitgediepte hoofdpersonages. Als je zoekt naar spanning, snelheid en mysterie, dan kun je De offers beter laten liggen.